พิมพ์สวยงามมากครับ อุดผงว่านและผงปี 2497 องค์นี้ ตอกโค็ด กรรมการ 2 ครั้ง และหมายเลขประจำองค์คือ 180 .... มาดูกรรมวิธีทำพระเบ้าทุบ จะเป็นการหล่อพระตามแบบโบราณ คือ หล่อเบ้าละ 1 องค์ เมื่อเนื้อพระแข็งจับตัวกันดีแล้วจึงทุบเบ้าให้แตกออก แล้วนำพระออกมาจะทำเช่นนี้ทุกองค์ ไม่ว่า องค์พระจะเล็กหรือใหญ่ก็ตาม (จะไม่ใช่การหล่อโบราณ แบบช่อ ที่มีการหล่อเบ้าเดียวได้พระ 20-30องค์) เมื่อนำองค์พระออกมาแล้ว ก็อาจจะนำมาเข้าพิธี หรือ นำองค์พระไปบูชาต่อไป การทำพระเบ้าทุบนั้น ถือว่า สร้างความสำคัญให้กับรูปองค์พระ แต่ก็ทำให้ต้องยุ่งยากเสียเวลา เสียงบประมาณมากครับ คือ ตั้งแต่ ผูกโครงลวด เอาดินทำเบ้าอัดประกอบให้แน่นกับแบบ.....รวมถึงการที่จะต้องเทน้ำโลหะเหลวๆ ร้อนๆ ให้ พอดี ไม่มากไม่น้อย ทีละองค์เลย ครับ (กรณีพระองค์เล็กๆ จะเห็นที่ฐานองค์พระเป็นก้อนกลมๆนั้น คือเศษเหลือของน้ำโลหะและเป็นรูปลักษณ์เฉพาะของพระเบ้าทุบ) เมื่อเนื้อพระแข็ง ก็ต้องทุบอย่างระมัดระวัง ทุบแรงไปองค์พระก็เสียหาย อาจจะขาดจำนวนตามที่ระลุในการสร้างได้ ทำให้พระเบ้าทุบ มีการจัดสร้างกันน้อย และก็สร้างกัน ครั้งละจำนวนไม่มาก รวมทั้งมีราคาค่าบูชาแพง

ยังไม่ส่ง ข้อมูลยืนยันตัวตน